Vrijtijd

Aan de muur van mijn woonkamer tikt een klokje van gehoorzaamheid. Hij geeft tot op de seconde nauwkeurig de juiste tijd aan. Dat komt door een grote zendmast in de buurt van Frankfurt. Die verstuurt straling waarin de tijd is verpakt. Mijn klokje scheurt de verpakking open en laat mij precies weten hoe laat het is.

Vroeger was ik als het klokje. Mijn vader straalde autoriteit uit die ik heel precies wist te vangen. Naarmate ik ouder werd ging dat steeds vaker mis. Dan liep ik voor, of achter, maar in ieder geval niet gelijk met mijn vader.

Nu loop ik met alles uit de pas. Ik reis dromend naar het verleden en trek wissels op de toekomst. Vandaag maak ik tot gisteren en morgen bestaat al.

Ik reis door de tijd.