Tijdreis (2)


Kijk haar daar zitten, la charité, de liefdadigheid. Zij zoogde zojuist haar jongste, die er tevreden bij in slaap viel. Haar twee oudste kinderen banen zich een weg naar de rechter, nog gevulde borst. Nog even en die wordt ontbloot, en dan mogen ook zij zich laven aan de liefdesbron. Straks is al het kroost in diepe slaap.

De foto staat in een boek dat ik als kind al in bezit had. Ik kon er lang naar kijken en kwam er heel dichtbij. Op den duur kwam ik er zo dichtbij dat ik erin opging.

Over opgaan in foto’s schreef K. Schippers in zijn roman ‘Waar was je nou’.

Wanneer Ruud naar een oude strandfoto kijkt, is het alsof hij de stemmen van vroeger weer hoort. En beweegt daar niet iets? Voor hij het weet gaat hij zo in de afbeelding op dat hij er in verdwijnt. Hij hoort de vliegers klapperen in de wind. Als hij omhoog kijkt, ziet hij ze boven zich in de lucht. Hij is in de foto!

Ik ben niet de enige die door de tijd reist.

Herinnering
Grafstukje

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*