#Soephuisstraatje

Op de Vismarkt in Groningen. Voor mij loopt een vrouw met een achterzijde die je doet verlangen naar een blik op haar voorkant. Ze heupwiegt een beetje, en beweegt voort met waardige stappen, een soort schrijden. Haar blonde haar is opgestoken in een kittig staartje dat speels meebeweegt bij elke stap die ze zet.

De vrouw slaat rechtsaf bij de Stoeldraaierstraat. Een gelukje voor mij want ik moet dezelfde kant op. Ik versnel mijn pas en na enige ogenblikken heb ik de vrouw weer in het vizier.
De Stoeldraaierstraat vormt, samen met de verderop gelegen Oude Kijk In ‘t Jatstraat, een van de gezelligste winkelgebiedjes van Groningen, maar ik heb even geen oog voor etalages. Wel voor mijn paramour, die nog mooier lijkt dan zojuist op de Vismarkt.
Circumstantiae rem variant, zouden de oude Romeinen zeggen, de omstandigheden veranderen de zaak.

Na ongeveer honderd meter slaat de vrouw weer rechtsaf. Ik wist niet dat daar een straat was, nooit gezien.
Als ik op hetzelfde punt ben aangekomen, kijk ik naar rechts en zie een slecht verlicht steegje. Geen vrouw te bekennen. Vermoedelijk heeft ze door een van de deuren haar woning betreden.
Ik kijk omhoog. Soephuisstraatje.

De vrouw woont in het Soephuisstraatje. Je zou hopen dat zij in een echte straat resideert, een laan, een singel, een avenue, een boulevard waar je kunt zien en gezien worden, met gelegenheid voor koketteren en terrasseren, flaneren en flirten. Maar nee, de vrouw woont in een soephuisstraatje.
Ik kan een gevoel van teleurstelling niet onderdrukken.

#Kruidvat
#Wintertijd

Over Mosje

Mosje is van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*