Rozenkransje

Lieve Mosje,

De wereld zit vol vandagen, heb je daar wel eens over nagedacht? Vandaag hebben miljarden mensen een vandaag. Geen enkele vandaag is precies dezelfde als die van een ander. En toch heten ze allemaal vandaag. Ik vind het werkelijk wonderlijk.

In vandaag zit het woord dag, maar ook het afscheid daarvan: daaaag! Het wordt hoe langer hoe gekker. Gisteren had ik een vandaag met veel ontmoetingen. Allemaal goede-morgens, dat zijn de jongere zusjes van vandagen. Ik werk als invaller in de kinderopvang, met steeds andere kleine kinderen. Hele kleine kinderen. Net uit het ei eigenlijk. Als ik binnenkom bij een werkplek zitten de kinderen vaak al handig op een rijtje naast elkaar aan tafel. En dan is het eerste wat ik doe de gezichtjes en de namen die erbij horen aan elkaar plakken. Daar krijg je een knobbel voor. Zoals taxi-chauffeurs een knobbel krijgen voor het onthouden van straatnamen. Een knopje zogezegd.

Ik druk dat knopje in, en er gaat wat zoemen. Een motortje slaat aan. Mijn manier namelijk om de namenketting vol te rijgen. Ik begin met de eerste, dan de tweede. Terug naar de eerste plus de tweede, plus de derde. Zo ga ik verder totdat alle namen stevig in mijn knobbel zitten. Elke naam is als een kraal, al die kralen vormen samen een ketting, en als ik alle namen ken haak ik begin en eind van de ketting aan elkaar vast. Ik sluit mijn ketting als een cirkel, die ik telkens om en om draai. De hele dag prevel ik de namen als gebeden bij een rozenkrans voor me uit.

Gisteren was er een jongetje waar ik een beetje verliefd op was. Een klassiek dotje. Hij was erg ongedurig en net zeven maanden oud. Je kon het ei nog om hem heen zien zitten. Ik zakte naar zijn laagte en nam het kind in mijn armen. Vleide mijn wang tegen de zijne en begon te zingen en te wiegen. Daar werd hij heel rustig van. Met zijn knuistjes klauwde hij zich aan mijn hals en mijn arm vast, als een jong aapje dat opnieuw wil vergroeien met zijn moeder.

Zal ik voor jou ook eens een liedje zingen Mosje? Ik wed dat jij daar ook heel zoet van wordt.

Lieve groet, Anne

volgende
vorige

Over Anne Tjula

Anne Tjula is in een briefwisseling met MOSje.iS. Die wisseling is spannend, onderhoudend, met een knipoog, serieus, en soms ironisch. En geschreven om De Brief in ere te houden.

2 Replies to “Rozenkransje”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*