Reisruzie

Lieve Mosje,

Reizen blijft een thema tussen ons. Op zondag reisden we naar het zuiden, kinderen, hond en ik. Broer en zijn vrouw waren al daar. Wij sjouwden naar mijn moeders geboortedag. Nou ja, naar het mini-feestje. Mijn moeder heeft immers helemaal zelf haar karretje naar de tachtig getrokken. Aan die tijdreis hebben wij niets bijgedragen. Hooguit een stukje meegelift.

Dag ervoor was het Koningsdag. Dat was dan weer een gróót feest. Ook in mijn stadje was het bal. Dikke klodders pret verdeeld over heel Mokum. In de Jordaan waren die klonters behoorlijk in de mensenpap opgelost. Daar was het feest een homogene massa die de straatjes totaal verstopte. Zodra je je in die brei liet opnemen, nam de stroom je mee, in het tempo dat de kudde dicteerde. Jij bewoog niet meer uit vrije wil, de kudde bewoog jou.

Maar in Noord is alles anders. In Noord is alles beter. Op de voormalige scheepswerf waar wij dichtbij wonen, een plek die de afgelopen jaren erg populair is geworden, daar was het ook feest. Over het uitgestrekte terrein plakten talloze groepjes mensen vast aan dj-booths waar knalharde muziek uit de boxen schalde. Techno en Tekno, R&B, hiphop en rap, disco, soul, funk. Overal eilandjes. Tussen de mensenkluwens was er genoeg ruimte en leegte om je vrij te voelen, heen en weer te zwalken, te bewegen kortom, door het rauwe, industriële landschap.

Thuis had ik oranje soep en bruine pannekoeken gemaakt. Met de mixer was ik zolang in de weer geweest dat er geen klontertje meer in het beslag te ontdekken viel. In plaats daarvan had ik er luchtbelletjes ingeslagen. Maar die imploderen vanzelf. Of anders worden het mooie ronde gaten. Zoals de gaten in kaas. Welgevormde afwezigheden. Luchtknikkertjes.

Bij mijn moeder in Limburg, de dag erna, waren we te kort. Amper gearriveerd of we moesten alweer weg. Tussendoor propten we de tijd in eten, of eten in de tijd. De spoken die tussen ons rondwaarden verdronken we in witte wijn en fanta.

Na het eten pakten wij samen en bracht mijn broer onze roedel naar de trein. Ik wilde weg, en ik wilde blijven. In mij altijd reisruzie.

Mosje, groeten uit grijs Mokum,

Je Anne

volgende
vorige
Anne Tjula

Over Anne Tjula

Anne Tjula is in een briefwisseling met MOSje.iS. Die wisseling is spannend, onderhoudend, met een knipoog, serieus, en soms ironisch. En geschreven om De Brief in ere te houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.