Poppekoppen

Lieve AnneSoof,

Mijn boekenkast puilt uit van boeken over filosofie. En bij elk boek denk ik: daar zit wat in! Maar ik kom inmiddels tot de conclusie dat na duizenden jaren denken de mens nog steeds niet weet waar hij staat.
En daarom zeg ik: weg met de filosofie. Ik schrijf jou brieven en jij mij, we zien wel waar we uitkomen. Of om het met de Fransen te zeggen: laisser-faire.

Deze keer geen brief van mij aan jou, maar de woorden op een ansicht van een moeder aan haar dochter, geschreven in augustus 1937.

Madelle M.G. Hattink
p/a Madam G. Lecocq
Villa “Marcel”
St. Pair s/Mer
(Manche)

Lieve Mieke,

Ah, que Paris est beau!
Ik heb vandaag uren gelopen. Je zou ’t me niet nadoen. Hier op de kaart hebben we vanmorgen gereden en vanmiddag heb ik ’t helemaal gelopen. En ’t is zóó mooi. Van Parc du Luxembourg naar de Seine, de Seine langs tot ’t Louvre. Van daar helemaal naar de Arc de l’Étoile. Een reuze wandeling. Toen naar huis met een taxi, een heerlijk bed en wat gerust. Allemaal in de tijd dat jij in Granville aankwam. Onze 1ste eetgelegenheid heb ik niet kunnen vinden, nu zit ik te eten in Quartier Latin. Ik had razende honger en ik was uitgedroogd. Ik heb een ½ fl. ijskoud bier gedronken. Lekker, ’t was net Waterloo.
Hoe was de reis en de aankomst?
M. als je Parijs wilt zien moet je dat lopende doen. Dan geniet je enorm.
Dag meiske, een zoen van moeder.

Ik mag jouw snuit toch duizend x liever dan al die poppekoppen!

Een brief naar mijn hart, vol liefde en genegenheid. Ik stuur hem door aan jou. Voel je de warmte?

à bientôt,

Mosje

Perspective sur la Place Carrousel

volgende
vorige
Avatar

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.