Nummerplaatje

Ik was 21. Het kan ook 22 geweest zijn, of 23. Ik ben niet erg goed in het onthouden van jaartallen en ook datums weet ik niet vast te houden. Dat is niet erg, volgens Friedrich Nietzsche is het voordeel van een slecht geheugen dat men van dezelfde goede dingen meer dan eens kan genieten.

Ik word gekeurd in een selectiecentrum te Amersfoort (plaatsnamen beklijven wel) waar ze beoordelen of ik geschikt ben om reserve-officier bij de Koninklijke Landmacht te worden. Ik heb geen enkele interesse in dienstplicht, maar ik ben nieuwsgierig naar wat ze van me vinden.

De keuring duurt twee dagen. Ik word ingedeeld in een groep met vijf andere kandidaten. Onze kleding wisselen we in voor een overall en een nummer. Zo gaan die dingen in een leger, uniform gekleed gaan en je naam inwisselen voor een getal.

Ik vind een groepsfoto in mijn uitpuilende fotoarchief, en weet nu ook hoe oud ik was: 22. En dat de foto is genomen op 27 oktober 1975, de dag het Vrije Volk meldt dat IJslandse vrouwen staken, ook in bed.

De keuring bestaat uit meerdere onderdelen. Stormbaan, bruggetjes bouwen (met te weinig onderdelen), psychologische testen, en een groepsdiscussie met als onderwerp: is wereldvrede mogelijk? Ik denk van niet, maar de andere groepsleden zijn gematigd positief.

Ik weet niet wie het tot officier geschopt heeft. Nummer 2 lijkt me geschikt, hij heeft een kop die in het leger past. Nummer 1 en 6 vallen af, te lang haar. Nummer 3 is het zeker niet geworden, die gast ken ik al mijn hele leven.

Zintuiging
Gitaarmeisje

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*