Mieke

Lieve AnnePopje,

Mijn toekomst is aan het krimpen en de tijd achter mij is zich aan het sluiten. De eeuwigheid laat nog net een spleetje voor me open, en daarin zit ik nu gevangen. Dat was vroeger wel anders.

Op de lagere school werd ik meegezogen in de bijbelse voorstellingen die aan de wanden van de lokalen hingen. Ik ging er helemaal in op, en zag met eigen ogen hoe Jezus broden en vissen vermenigvuldigde. Ik ontwierp pyramides voor farao’s en vocht mee in de slag om Troje. Verder terug in de tijd paarde ik met alle vrouwen uit een stam van oermensen. Deze laatste duik in het verleden deed ik overigens pas tijdens mijn pubertijd (opzettelijk zo gespeld).

Wat een verleden! Maar ook de toekomst bood veel ruimte. Als jonge jongen heb je het eeuwige leven, de dood bestaat eenvoudigweg niet. Zo reisde ik met Isaac Asimov door de tijd en zag dingen die nog niet bestaan. Ik bedacht een wiskunde die iedereen kon snappen en opnieuw beminde ik veel vrouwen. Wist jij dat er in de toekomst alleen maar mooie vrouwen zijn? Allemaal perfect en altijd bereid hun liefde met je te delen. Zaligmakend.

Maar nu ben ik aan het rentenieren (klinkt beter dan: genieten van mijn pensioen) en denk al enige tijd aan de dood, de afbrokkelende toekomst, en de gaten in mijn verleden. Wees gerust, ik ben niet aan het dementeren (kun je dat eigenlijk wel van jezelf zeggen?), maar vergeetachtigheid kan ik binnenkort met een hoofdletter schrijven.

Hoe leuk is het dat er dan een reeds overleden vrouw opstaat uit een Groningse kaartenbak en tegen je begint te praten. Mieke Hattink, met een lief snuitje, leuker dan al die poppekoppen.

Hallo Mosje,

Leuk dat we elkaar ontmoeten. Inderdaad, ik kreeg veel ansichtkaarten van mijn reizende moeder, en zelf heb ik ook veel landen bezocht. Engeland en Frankrijk zijn mijn favorieten. Leuk dat je die kaarten hebt gelezen. Wil je nader kennismaken? Speur dan eens op het internet, ik weet niet wat internet is, maaar het schijnt een onuitputtelijke bron van informatie te zijn. Veel plezier, en wie weet tot schrijfs,

Mieke

Dit zou Mieke op een ansicht aan me schrijven als ze nog zou leven. Is het niet gek dat je door iemand te lezen en erover te schrijven, je die persoon weer tot leven wekt? Ik heb inmiddels het internet nagespeurd en kwam tot de ontdekking dat Mieke in Zutphen opgroeide en tijdens WO2 joodse mensen hielp bij onderduiken. Ze blijkt een held. Ik zal je er nog wel gedetailleerd over berichten.

Straks ga ik terug naar die kaartenbak, wie weet liggen er nog ansichten van Mieke of haar moeder.
Intussen voel ik me blij. Ik heb een gat gevonden in de tijd die voor mijn geboorte ligt en spring er met plezier doorheen. Het is net alsof ik weer op de lagere school zit.

Op naar de toekomst!

Mosje

PS. ik kom net terug van het antiquariaat met de kaartenbak en vond nog 21 ansichten, van en aan Mieke. Het verhaal ontvouwt zich verder.

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*