Michelin*

Achter mijn huis staat een restaurant voor koolmezen. Het is een boom waarvan ik de naam niet weet. Het zou ook een hele grote struik kunnen zijn, ik ben niet erg goed in determineren. Twee koolmezen huppelen er soms een hele dag doorheen en doen zich te goed aan larven en insecten.

Als ik veel lawaai maak, of te snel mijn huis verlaat, vliegen de koolmezen verschrikt weg. Dat is jammer. Ik zou hopen dat ze op mijn schouder komen zitten en tsjilpen dat ze mijn eetgelegenheid erg goed vinden. Ik lispel terug dat ze elke dag welkom zijn.
Fijn, zingen de koolmezen, maar drie huizen verderop staat een boom met een Michelinster. De larfjes en insectjes worden geserveerd op een bedje van sappige, zachtgroene blaadjes. En het dessert bestaat uit zoete, kleine rode besjes.

Ik verzin een list om de mezen te paaien vaker te komen.
De drankjes zijn voortaan gratis, fluit ik, het is water uit Groningen, met een kruidig bouquet en een lange afdronk.
Ik plaats een bak met water, maar het heeft vooral aantrekkingskracht op de katten uit de buurt. Die sluipen ook nog eens bij me naar binnen en gaan soezen op mijn bed. De mezen moeten niks hebben van harige vogelverschrikkers en blijven weg.

Je moet niet teveel aan de natuur knutselen. Een boom beschouwen als snackbar voor koolmezen kan nog net, maar een pension inrichten voor loslopende katten gaat veel te ver en verstoort de natuurlijke gang van zaken.

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

2 Replies to “Michelin*”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*