Knipoog

W.F. Hermans, de recalcitrante lastpak, de ruziezoeker met querulantenwaan, of om het in moderne termen te gieten: de enorme eikel. Hij wandelt door Groningen en maakt foto’s. Als je ze gescheiden van elkaar ziet zijn ze niet bijzonder. Maar bijeen gebracht in een boek winnen ze aan kracht. En dan hoe Hermans de camera beschrijft als een koningin met slechts één oog. Prachtig.

Ze is geen verleidster die knipoogt tegen de droomprins op wie zij het oog heeft doen vallen, of een oogje dichtknijpt om een bedeesde minnaar aan te moedigen. Zij slaat het oog alleen maar op met de begeerte een beeld te verzwelgen in haar duistere binnenste.

Bemoeizucht
Kikkerdicht

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

5 antwoorden naar “Knipoog”

  1. Toen ik zestien was, moest ik voor mijn lijst ‘Het behouden huis’ lezen. Nachtmerries. Ik was niks gewend. Nu een opleiding aan het volgen en ik moest ‘De donkere kamer van Damocles’ lezen.
    Prachtig! Ik weet de boeken van W.F.Hermans nu op waarde te schatten.

  2. Inderdaad een prachtig boek. En ik vind zijn fotoboek geweldig: Koningin Eenoog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*