Hemelpoort

Ik ben in hartje Peking en kijk naar Tiananmen, de Poort van de Hemelse Vrede. Het is de toegang tot de Verboden Stad en gelegen aan de rand van het grootste plein ter wereld. Er zijn misschien grotere pleinen, maar die ken ik niet. Deze wel, het biedt plaats aan een miljoen mensen, vijfmaal het aantal inwoners van Groningen-stad.

Vandaag zijn mijn reisgenoot en ik de enige Groningse stadjers. We nemen weinig plaats in, de resterende ruimte wordt ingevuld door 50.000 Chinezen, of misschien wel 100.000. Tellen zou een tijdrovend klusje zijn. De meeste Chinezen lopen in de richting van de Verboden Stad, anderen naar het graf van Mao.

Ik blijf een kwartiertje staan en kijk om me heen. Er is veel te zien en ook weer niet. De omliggende gebouwen staan ver weg, gehuld in een wazige mist. Het is winter, veel woningen in Peking worden gestookt met hout of kolen. Je kunt het zien en ruiken.

De volgende dag is de hemel blauw. Er staat een fris windje dat de smog heeft verdreven. Ik zit in een taxi, het plein lijkt nog groter dan gisteren, en de gebouwen zijn nu goed te zien. Opnieuw begeven 100.000 Chinezen zich naar de Verboden Stad. Ik ben onderweg naar het vliegveld.

Mijn reisgenoot zegt dat China een fascinerend land is.

Burenbriefje
Momentopname

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*