Hangop

E.T. is erg onhandig. Steeds als ik bij haar ben heeft ze een lijst met ophangklusjes klaarliggen. Gordijnrails, fotolijstjes, spiegels, een medicijnkastje. Alles staat of ligt bij haar op de vloer en moet aan de wand.

Ze schaamt zich wel een beetje dat ze die dingen niet zelf kan. Het kiezen van de juiste spijkers en schroeven lukt ook niet al te best. Een spiegel van twee vierkante meter met een dikke houten lijst hang je niet op aan twee spijkertjes. En een fotolijstje niet aan een vijfduims keilbout.

> Jezus, wat stom van me, maar wacht even, ik ga wel terug naar de winkel.

Bij die winkel zijn ze in hun nopjes. Daar heb je haar weer, de vrouw van zes miljoen. Ze kocht zo ongeveer de complete afdeling bevestigingsmiddelen en heeft op dit moment een kamer vol met doosjes, zakjes en bakjes. Genoeg om heel Groningen aan de wand te nagelen.

Vanavond ga ik een reproductie van Chagall ophangen. Ik vraag me af of iemand daar ooit een gedicht over schreef. En jawel, ik vind er eentje. Ik stuur E.T. een e-mail met een strofe uit een gedicht van de Zweedse dichter Werner Aspenström.


Vraag het aan jezelf, je weet het niet.
Alle schilderijen hangen aan een spijker, zelfs die van Chagall.
Moet de kunst ons helpen de muur te vergeten
of de muur te zien?

E.T. reageert met een sms’je.
> Je komt toch wel vanavond? Ik zie de muur nog steeds.

Moedervlek
Slakkengang

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

2 antwoorden naar “Hangop”

  1. dank je 🙂 en als er bij jou een keer iets opgehangen moet worden….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*