Genietig

Lieve Mosje,

Je bent druk geweest deze week. Ik ga vanavond gewoon over jouw drukte heen, en stuur je nog een brief. Alsof ik jou ben. En een brief aan mij terug stuur. Net zoals ik soms met mezelf een robbertje vecht. Mag jij raden wie er dan wint.

Ik heb net het raam geopend, van bovenaf klapt het dan een stukje naar binnen toe terwijl het onderaan scharniert. Zo maak ik een bek die lucht hapt. Of dat buitenlucht of binnenwalm is, daar wil ik vanaf zijn. Waarschijnlijk beide. Raammonsters houden van variatie.

Naast me ligt een ander monstertje te suffen. Ze moet nog naar buiten. Een robbertje avondlijk poepen en plassen. Zoon kwam zojuist naar beneden. Deed haar het tuigje aan, maar pas na flink aaien, waarop Lola genotzuchtig kreunde. Altijd vaste prik als ze vanuit half-slaap wordt wakker geaaid. Soms denk ik dat we om die reden aaien, om haar genot te melken. We genieten zelf, via het dier. Misschien aaien we wel het dier in ons. Want zodra er geluid uit dat lome lijfje komt, geluid dat wij veroorzaakt hebben, wordt onze eigen genotsknop vol opengedraaid en galmt het in óns, háár genot resoneert in de kathedralen van onze eigen lichamen.

Eigenlijk ligt dat niet zo ver van sex. Genieten van het genieten van de ander.

Het is inmiddels alweer ochtend. Het waait en het regent. Ik moet daar dwars doorheen straks, naar het lesje dat ik geef. Een type-lesje, aan een jongen van elf. Bij hem thuis. Dat gezin is altijd in zijn totaliteit aanwezig als ik daar ben. De vader staat in de open keuken, waarvan het keukenblok grenst aan de tafel waarachter jongen en ik zitten, en hij staat zeer uitgebreid te kauwen. Rauwe groente. Luid en duidelijk. Onafgebroken. Oorverdovend. Gelukkig dat ik geen misofonie meer heb, want dan zouden dat zware uren zijn. Na het kauwen gaat vader naar de badkamer en maakt daar het uur even luidruchtig vol, de sessie uitgebreide aandacht voor zichzelf wordt gewoon voortgezet. Moeder streept zichzelf juist helemaal weg. Ze reddert, licht nerveus, über vriendelijk, om haar oudste en haar jongste zoon heen. Een stuk kleiner dan ik is ze, en altijd vol glimlach en drukke toeschietelijkheid. Laatst zocht ik op wat ze voor werk doet. Ze is rechter. Ik krijg het niet gerijmd.

Nu ga ik met Lola naar buiten. Dan deze brief afschrijven. Wat eten. Nog een koffie. En dan veel later: bier drinken en een nieuw bed onderzoeken. Plus inhoud. Kortom, de dag wordt van nu af aan alleen maar spannender.

Ik groet je!

Je Anne

 

 

volgende
vorige
Anne Tjula

Over Anne Tjula

Anne Tjula is in een briefwisseling met MOSje.iS. Die wisseling is spannend, onderhoudend, met een knipoog, serieus, en soms ironisch. En geschreven om De Brief in ere te houden.

4 Replies to “Genietig”

  1. WoW Anne, heerlijk beeldend geschreven en WoW ik heb me nooit verdiept in het feit, dat ik mijn hele leven al van tijd tot tijd extreme last van eet neus-ophaal slurp schraap kuch smak geluiden heb een naam heeft misogynie. Ik snapte het nooit en heb mezelf aangeleerd het geluid fysiek ‘ door te laten gaan’ oor in oor uit. Ik snapte ook niet hoe t komt omdat je weet dat jezelf ook die geluiden met regelmaat produceert😳 dank dat ik door jou brief te lezen nu weet dat wat ik mezelf aangekleed heb werkt al lukt t me nog lang niet altijd…ik ga nu ook gebruik maken van substituut geluid dat lijkt me nog veel effectiever voor ons beelddenkers. Fijne dag en dank❤️ En tot snel

  2. Wat een prachtige brief. Anne! Een hele subtiele, maar gevoelige tekst die zomaar een leven omvat,
    liefs, Adje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.