Geloofsmode

De lentezon schijnt, maar er staat een frisse wind die de benen doet blozen. Deze alliteratie heb ik van mijn vader. Met benen doelde hij op vrouwenbenen en blozen was zijn metafoor voor kippevel.
Groningse vrouwen houden niet van kippevel, zij warmen hun benen met zwarte maillots.
Je zou denken dat de zwartekousenkerk de stad aan het bekeren is.

Laatst nog ging mijn deurbel. Ik twijfelde of ik zou opendoen. Waarschijnlijk waren het colporteurs. Maar het kon natuurlijk ook de collega zijn met wie ik wel eens een biertje ga drinken.

Ik liep naar de deur en mijn eerste vermoeden bleek juist. Bleke geloofsverkopers met bruine aktetassen. Of ik even tijd voor ze had. Dat de Heer er voor iedereen is en dus ook voor mij.
Met een blik waar de duivel jaloers op zou zijn en een stem als een najaarsstorm wees ik de heren terug.

Nog nooit zo snel, zo veel foute pakken van mijn deur zien verdwijnen. Zou Peek & Cloppenburg nog bestaan? Aan de pakken te zien wel.

Zo meteen trotseer ik zelf de frisse wind en ga naar boekhandel Van der Velden aan de A-kerkhof. Zij verkopen het boek “Geheime codes en getallen” van Pierre Berloquin voor een zacht prijsje. Sinds een paar maanden heb ik een fascinatie voor de betekenis van getallen.

Verstandhouding
Springfontein

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*