Fruitvlucht

“Er vloog een paarse banaan over mijn balkon,” zei ik tegen mijn buurman.
“Dat kan niet,” reageerde hij, “bananen zijn geel.”
Mijn buurman is behoorlijk algemeen ontwikkeld, maar wel van het type ‘wat ik niet gezien heb, dat bestaat niet’.

Afgezien van de paarse kleur was het een archetypische banaan. Een centimeter of twintig lang, krom zoals het hoort, en je kon nog precies zien met welk uiteinde hij aan de boom had gehangen.

Ik belde direct de politie.
“Er vloog een paarse banaan over mijn balkon.”
“Wilt u melding maken van een ufo?”
“Nee natuurlijk niet, het was een echte banaan, paars weliswaar, maar toch een banaan. En trouwens, een ufo aangeven doe ik nooit. Voor je het weet denkt iedereen dat je een fantast bent, en ik zie de krantenkoppen al voor me: Inwoner uit Groningen ziet fruit vliegen.”
“Maar wat wilt u dan?”
“Aangifte doen van het schenden van mijn privacy. Je kunt blijkbaar niet eens meer rustig op je balkon zitten zonder dat er bananen langs je heen scheren. Daar zouden jullie eens wat beter op moeten letten. Meer patrouilleren, meer blauw op straat, nou ja, u begrijpt wel wat ik bedoel.”
“Ik begrijp u volkomen.”
“Dat mag ik hopen, want als u er geen paal en perk aan stelt, dan is mijn balkon straks vergeven van de paarse bananen. En als je niet uitkijkt ook nog van de grijze mandarijnen.
“Maar mijnheer, voor grijze mandarijnen bestaat er beleid. We proberen ze echt wel af te vangen en terug te sturen naar het land van herkomst. Maar ja, soms schiet er wel eens eentje tussendoor.”

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*