Dorstlessing

Lieve Anne,

Weer is er een week voorbij gevlogen. En volgende week komt er een nieuwe. Je zult zien dat die er ook de snelheid in heeft. Soms probeer ik de vliedende tijd even vast te pakken, maar dat is me nog nooit gelukt. Steeds als ik mijn hand uitsteek grijp ik mis.

Ik denk aan een verhaal dat ik als kind las. De rijke vrek en de bedelaar. De moraal is dat de bedelaar na zijn dood in de hemel komt – hij mag aan de rechterhand van God zitten – en de rijke vrek in de hel. Daar is het vreselijk warm, hij krijgt er erge dorst. Maar er is een meertje met koel water. De hel zou echter de hel niet zijn als de vrek zomaar zijn dorst kan lessen. Als hij bukt om te drinken zakt het waterpeil. En als hij snel bukt, zakt het peil net iets sneller. Om wanhopig van te worden, maar de rijke vrek mag niet klagen, hij is tenslotte niet voor niets in de hel.

Heb jij dat ook? Dat je iets probeert te krijgen, maar dat het net niet lukt? Ga jij trouwens voor de hel of voor de hemel? Dat je in de hel steeds dorst hebt is niet leuk natuurlijk, maar om nou voor eeuwig aan de rechterhand van God te zitten. Nee, dan maar liever putten uit een duivels meertje.

Ik drink een lekker wijntje, drink je mee?

Mosje

vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*