Contactloos

Bij Albert Heijn op de Vismarkt in Groningen staan vaak bedelaars en daklozen, of dakloze bedelaars, of bedelende daklozen. Onderscheid maken is lastig.
Ze vragen om een eurootje, maar ik zeg altijd dat ik geen cash heb (wat ook zo is).
In China zijn ook bedelaars, en hoewel ik daar wel contanten gebruik, aarzel ik toch om iets te geven. Ik zag ooit een documentaire over bedelaars in Azië die met hun gezin in een middenstandswoning huizen, ‘s morgens met de auto naar de stad rijden, zich omkleden in vodden, en dan aan het werk gaan. Bedelen is er een beroep als alle andere.
In Groningen is het geen beroep, toch aarzel ik niet, ik heb simpelweg geen geld bij me. Maar je zult zien dat je binnenkort zelfs bij bedelaars kunt pinnen.

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*