Buitenstaander

Zoals altijd neemt zij plaats op de achterste rij. Heel soms vragen mensen zich af wie zij is. Familie? Een buurvrouw? Een verpleegster uit het verzorgingstehuis? En heeft ze eigenlijk wel een uitnodiging gehad? Maar tijdens een crematie ga je niet aan onbekenden vragen wat ze komen doen. En dus kan zij ongestoord doen waar ze voor gekomen is. Een beetje mee rouwen met de aanwezigen.

Vroeger bezocht zij geen crematies, maar huwelijksplechtigheden en de bijbehorende recepties. Zonder ook maar iemand van de aanwezigen te kennen stond ze een glaasje wijn te drinken, te borrelhappen en te praten met onbekenden. De bruid en bruidegom dachten wel eens, wie is die vrouw, maar in de drukte die met trouwen gepaard gaat sta je daar niet al te lang bij stil.

Na een paar jaar had zij genoeg huwelijken gezien, en kreeg interesse in jonge kinderen en baby’s. Dagenlang wandelde zij dan door de stad, gluurde in kinderwagens en gaf de jonge ouders complimentjes. Wat een schatje!
Op een bankje zitten bij een kinderspeelplaats was ook een favoriete bezigheid.

Maar tegenwoordig bezoekt zij crematies, ook van onbekenden. Waar haar voorliefde vandaan komt weet zij niet. Elke dag bekijkt ze de overlijdensadvertenties in de ochtendkrant, en streept aan waar ze naar toe zal gaan. Meestal gaar het om sterfgevallen van bejaarde mensen, maar soms ook van een jeugdig iemand.
Het moet wel om een crematie gaan, begrafenissen vindt zij maar niets.

volgende
vorige

Over MOSje.iS

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*